EKO FUN

OM Chanting


OM Chanting sięga tysiące lat wstecz. Pochodzi ze starożytnych czasów, kiedy to ludzie mieli lepszy kontakt z wyższą świadomością i żyli w większej harmonii ze Wszechświatem. Starożytni ryszi, mędrcy będący autorami pism wedyjskich stosowali wówczas pierwotną wibrację OM, aby nieść innym uzdrowienie oraz przywrócić harmonię wśród ludzi i w świecie przyrody.

Mahawatar Babadżi, ponadczasowy Jogin  i twórca Kriya Jogi znany na Zachodzie głównie ze znanej na całym świecie książki „Autobiografia Jogina”, przywrócił ludziom technikę OM Chanting poprzez swego bezpośredniego ucznia, Śri Swamiego Vishwanandę.

Na potrzeby ludzkości na obecnym poziomie rozwoju, Mahawatar Babadżi przekazał potężny zestaw technik jogicznych, znanych pod nazwą Atma Kriya.
OM Chanting jest właśnie częścią systemu Atma Kriya. Podczas gdy Atma Kriya służy do indywidualnej praktyki, OM Chanting praktykowany jest w grupach, przynosząc uzdrowienie i transformację ludziom oraz całemu światu.


Kosmiczna wibracja OM harmonizuje w nas wibracje, które są w dysharmonii.  Śpiewanie OM w specjalnie uformowanej grupie ogromnie wzmacnia uzdrawiającą moc wibracji OM. Wejście w tę wibrację ułatwia nam pozbycie się emocji, myśli i negatywnej energii, pomagając tym samym w uzdrowieniu.

OM Chanting ma połączony efekt oddziaływania, nie tylko równoważący i wspierający proces uzdrawiania w stosunku do wszystkich ludzi biorących udział w kręgu OM Chanting, ale również  w stosunku do wszystkiego znajdującego się w otoczeniu, włączając w to ludzi, zwierzęta, przyrodę i budynki.

Ta energia może zostać także skierowana do ludzi, miejsc lub w celu uzdrowienia konkretnych sytuacji życiowych, w zależności od intencji uczestników.


Ktokolwiek, kto chciałby otrzymać wsparcie od grupy OM Chanting, ale nie może być obecny podczas sesji, może przekazać swoje nazwisko w celu włączenia do sesji OM Chanting.

Specjalne błogosławieństwo Mahavatara Babajiego jest obecne, gdziekolwiek działają certyfikowane grupy OM Chanting utworzone w zgodzie z jego przewodzeniem i naukami.



Uzdrawianie dźwiękiem


Jak powszechnie wiadomo, nasz wszechświat jest stworzony na bazie różnych częstotliwości. Nauka obecnie dokumentuje to, co mistykom wielu tradycji jest znane od zawsze - wibracja leży u podstaw wszystkiego, co istnieje w sferze fizycznej, mentalnej, emocjonalnej i duchowej. Nawet materia, która wydaje się być stałą, zbudowana jest z fal. Ponieważ ciało także składa się z częstotliwości, każde działanie uzdrawiające musi wpływać na nie poprzez podniesienie jego częstotliwości drgań. Bazując na tej energii, uzdrawiające techniki takie jak dźwięk, światło, Muzyka czy śpiewanie mogą przyczynić się do uzdrowienia człowieka.

Najważniejsze jest zrozumienie wpływu dźwięku i światła na środowisko. Mogą one także mieć wpływ korzystny lub niekorzystny na nasze zdrowie, bo na nasz system oddziałują wszystkie częstotliwości. Kiedy dźwięk wpada do ucha i napotyka na membranę bębenka, powstaje wibracja, która zmienia się w zależności od częstotliwości i głośności dźwięku. Dźwięk rozprzestrzenia się (przenosi się) przez kości i tkanki i dociera do każdej komórki w ciele. Mózg posiada niesamowitą umiejętność analizy i interpretacji dźwięku za pośrednictwem niezwykle złożonej chemicznej i elektrycznej sieci jego przetwarzania. Pod tym względem mechanizm absorpcji dźwięków jest podobny do naszego systemu pokarmowego.

To, że dźwięk dociera do każdej komórki ciała, może zostać wykorzystane do uzdrawiania poprzez muzykę czy powtarzanie mantry. Dźwięk powoduje wibracje, które docierają w głąb całego ciała, uwalniając tłumione (skumulowane) energie i negatywne emocje. Dźwięk pomaga człowiekowi zrelaksować się, kojąc nerwy i stymulując wytwarzanie pozytywnie oddziałujących endorfin, a także ustąpienie symptomów powstałych w następstwie stresu, a spowodowanych spadkiem (wyczerpaniem) wewnętrznej energii takiej osoby. Dźwięk oczyszcza system mentalny i emocjonalny.



Starożytne techniki dźwiękowe różnego pochodzenia

U większości kultur, muzyka powstała z nabożnych śpiewów i modlitw.
1. Grecy czcili Apolla, boga muzyki, sztuki i uzdrawiania. Pitagorejska szkoła filozofii odkryła matematyczne prawa tworzące to, co jest nazywane muzyką sfer i rozwinęła terapię dźwięku, by doprowadzić do harmonii człowieka ze sferą niebieską.
2. W Chińskich ćwiczeniach “Tkanie jedwabiu”, jedynym dźwiękiem, jaki powinien być słyszalny, jest dźwięk wdechu i wydechu w ciele.
3. Podobnie, polifoniczna własność w wielu dźwiękach zachodniej muzyki klasycznej wywodzi się z gregoriańskich i innych modlitewnych śpiewów stosowanych w IX wieku w rytuałach religijnych i uzdrawianiu.



Wpływ dźwięku na umysł i serce

Mistycy i święci od czasów starożytnych po współczesne wskazywali, jak dźwięk może pobudzać wyższe centra umysłu i podnosić jakość życia. Dźwięk ma bardzo silny wpływ terapeutyczny na umysł człowieka. Jest nie tylko pokarmem dla serca, ale i dla duszy, wzniecając bożą iskrę w istotach ludzkich.

Według jogi serce i inne organy ciała wibrują z określoną częstotliwością. Każda czakra (centra energii w ciele) ma odpowiadającą jej sylabę. Dźwięk, który rezonuje z siedmioma czakrami może więc energetyzować i dostrajać ciało.

Mantry czy nabożne pieśni używane na zachodzie, gdy są powtarzane monotonnie, pomagają umysłowi osiągnąć wyciszenie. Kombinacja dźwięków w mantrach z Sanskrytu wytwarza określone pozytywne wibracje i wznosi umysł na wyższy poziom świadomości. Oczyszcza system z negatywnych energii i wibracji.

Dźwięk OM jest uważany za manifestację boskości i powoduje potężny wpływ na ludzki umysł. Wierzy się, że wibracje wytworzone przez kolistą strukturę sylab determinują cały kosmos.



Sanskryt i OM

OM uważana jest za najświętszą sylabę sanskrytu. Sanskryt znaczy dosłownie „złożony w całość” i jest językiem Wed (Rig-Veda, Sama Veda, Yajur Veda and Atharva Veda) oraz literatury wedyjskiej. Sanskryt zapisywany jest za pomocą pisma Dewanagari, co z kolei oznacza pismo miasta bogów. Wedy i literatura wedyjska objaśniają całe dzieło stworzenia w jego rozwoju. Uważa się, że nie są one dziełem człowieka, lecz przed tysiącami lat zostały objawione mędrcom (riszim). W głębokiej medytacji w drodze oglądu wewnętrznego poznali oni prawa natury, które do dziś rozwijają, przejawiają i utrzymują cały wszechświat. Wedy i literatura wedyjska są wzorcem dzieła stworzenia, a sanskryt jest językiem, którego brzmienie doskonale oddaje odpowiednią formę stworzenia.

OM zaś to doskonały dźwięk, który łączy w sobie wszystkie dźwięki tworzące świat przejawiony. A zatem wszystkie słowa wywiedzione z OM już odbiegają od tej całości i wskutek tego nie mogą utworzyć tego samego porządku w fizjologii, co samo OM. OM jest wibracją, która perfekcyjnie odpowiada swojemu znaczeniu. Być zdrowym oznacza być całością i jednością ze świętą wibracją. Tak więc, najlepiej śpiewać OM, aby osiągnąć wibrację perfekcyjnej całości i jedności w każdej komórce. Można powiedzieć, że śpiewanie OM jest jednym  z najlepszych sposobów, aby osiągnąć i przywołać wibrację jedności w różnorodności stworzenia. Każda komórka ciała powinna wibrować całością i jednością. To może zostać osiągnięte poprzez śpiewanie OM.  



Sanskryt i jego związek z nowożytnymi językami

Bardzo interesujące jest to, że sanskryt wywodzi się z tego samego źródła, co setki innych języków, jak greka, łacina, hindi, urdu, bengali, marathi, kashmiri, pandżabi, nepalski i języki romańskie. Sanskryt wedyjski, uważany za poprzednika klasycznego sanskrytu, jest jednym z najstarszych języków indoeuropejskiego drzewa językowego. Najstarszy ze znanych tekstów w sanskrycie stanowi Rygweda, zbiór ponad tysięcy hymnów, powstały około drugiego tysiąclecia przed Chrystusem. Rzeczywiście przypuszcza się, i wiele na to wskazuje, że sanskryt jest źródłem  wielu języków.


Tym samym  moglibyśmy powiedzieć, że z punktu widzenia lingwistyki sanskryt stanowi podstawę dla wielu wyrazów i dźwięków nowożytnych języków. Na przykład słowa „cukier” (w języku niemieckim „Zucker” i w angielskim „sugar”) pochodzą od słowa w sanskrycie „sharkara”, co również znaczy cukier. Nawet niektóre języki afrykańskie jak Suahili wydają się mieć związki z Sanskrytem. I na przykład lew w języku suahili nosi nazwę „simba”, a w sanskrycie „simha”, co pozwala wnioskować o ich powiązaniu. W lingwistyce przyjmuje się, że ponad 170 języków pochodzi od sanskrytu lub przynajmniej podlegają jego silnemu wpływowi.



SANSKRYT oraz jego wpływ na fizjologię mózgu

Obok faktu, że sanskryt mógł dać początek wielu językom, posiada on jeszcze pewną ciekawą właściwość. Wygląda na to, że czytanie tekstów w sanskrycie inaczej oddziałuje na ludzki mózg niż czytanie tekstów we współczesnych językach.

Dr F. T. Travis* i jego współpracownicy prosili w swoim badaniu studentów o przeczytanie fragmentów z Bhagawadgity (literatura wedyjska) w sanskrycie oraz w językach współczesnych (hiszpańskim, francuskich, niemieckim). We wszystkich przypadkach studenci potrafili właściwie wyartykułować dźwięki języka, nie znali jednak znaczenia tekstu. U każdego studenta w trakcie dwóch piętnastominutowych sesji rejestrowano fale mózgowe (EEG), mierzono częstotliwość bicia serca oraz oddechu, jak również oporność elektryczną skóry. Takie same parametry mierzono w trakcie wykonywania przez 15 minut medytacji transcendentalnej (TM).

W ten sposób naukowiec ów odkrył, że wyniki badań fizjologicznych podczas czytania tekstu w sanskrycie oraz w czasie wykonywania medytacji (TM) były podobne, natomiast znacznie odbiegały one od tych, jakie obserwowano przy czytaniu tekstów we współczesnych językach.

Wydaje się, że podczas czytania tekstu w sanskrycie, zwłaszcza literatury wedyjskiej, zmienia się funkcjonowanie mózgu. Podobnie, jak w przypadku medytacji, następowało zwiększenie aktywności fal alfa, poprawiała się koherencja fal mózgowych oraz oporność skóry. Podczas czytania tych samych tekstów w językach współczesnych wszystkie mierzone parametry pozostawały na tym samym poziomie, to znaczy nie ulegały poprawie. Prowadzi to do wniosku, że czytanie oryginalnych, sformułowanych w sanskrycie tekstów Wed oraz pism wedyjskich stymuluje wyższe stany świadomości, podczas gdy czytanie tekstów w językach współczesnych nie uspokaja umysłu, lecz go raczej utrzymuje we fragmentarycznym stanie skierowania uwagi na zewnątrz.

Wydaje się, iż wyniki owych badań dotyczących czytania literatury wedyjskiej wspierają pogląd, że Wedy i pisma wedyjskie są wzorcem stworzenia, który w bardzo uporządkowany sposób rozwija strukturyzującą dynamikę świadomości i że podczas czytania Wed oraz literatury wedyjskiej funkcje fizjologiczne mózgu dostosowują się do tej dynamiki.

Skoro dźwięk OM zawiera w sobie wszystkie te właściwości Wed i literatury wedyjskiej, znaczy to, że otrzymaliśmy technikę, która ożywia procesy tworzenia i przywraca całość i jedność, a to nie oznacza nic innego, jak wzmocnienie procesów uzdrowienia według całościowego, holistycznego podejścia.”.

* Travis, F.T., Olsen, T., Egenes, T., & Gupta, H.K. (2001). Physiological patterns during practice of the Transcendental Meditation Technique compared with patterns while reading Sanskrit and a modern language. International Journal of Neuroscience, 109, 71-80



Aum i Amen

Przyjmuje się, że AUM w chrześcijaństwie i judaizmie uległo przekształceniu w Amen, chociaż do dziś nie daje się tego dowieść naukowo. Amen często występuje w Biblii i ma znaczenie: „niech tak będzie” lub „zaprawdę”.

To jest prawdopodobnie późniejsza interpretacja słowa „Amen”, ponieważ pierwszy zapis na jego temat można znaleźć dopiero w roku 1230. Jezus nazywał siebie „Amen, wierny i prawdziwy świadek”, a w języku hebrajskim Amen oznacza „prawdę”, „stałość” lub „wierny”.

Muzułmanie używają słowa „Amin” (arabskie: آمين ‎) nie tylko po wyrecytowaniu pierwszych sur Koranu , lecz także po zakończeniu modlitwy, w tym samym znaczeniu, jak w chrześcijaństwie i judaizmie.

Za panowania faraona Echnatona Egipcjanie czcili boga Amen-Ra lub Amona (ukryty bóg). Słowem Amen przyzywali Amona. Prowadzi nas to do dalszego znaczenia Amen, a mianowicie „zakryty” „zasłonięty” lub „ukryty”. Możemy rzec, iż Amen lub pierwotnie AUM jest dźwiękiem prawdziwej rzeczywistości, która pozostaje zakryta przez świat przejawiony. Ta rzeczywistość to czysty byt, w związku z czym Amen można by również przetłumaczyć jako „niech tak będzie”, „niech tak się stanie”, w którym to znaczeniu później używano Amen przy błogosławieństwach lub na znak wdzięczności.

Jak już wcześniej wspomniano, do dziś nie ma naukowego dowodu, że Amen można wywieść z sanskryckiego dźwięku AUM, chociaż bardzo wielu tak sądzi. Aby zatem mieć pewność, że intonowanie przyniesie maksymalny efekt, lepiej jest śpiewać Om zamiast innych podobnych słów czy dźwięków.


 

Organizator na terenie Trójmiasta:

Majka
tel: 501 535 125
mail: mamta.om@wp.pl

 

logo EKO FUN
Zapraszamy










ekofun@ekofun.pltel 601 200 393